Film Disclosure Day i PSYOP narativ

U kratkom video obraćanju objavljenom istog dana kada je film „Disclosure Day” ušao u britanske bioskope, britanski pisac i teorijski komentator Dejvid Ajk izneo je oštru i direktnu procenu: film nije samo naučnofantastična priča, već, kako tvrdi, deo šireg obrasca psihološkog uticaja na javnost.

https://youtu.be/_UB1wKbVGI0

Film režiran od strane Stivena Spilberga prikazuje svet u kojem uzbunjivač iz državnog sistema i televizijska meteorološkinja otkrivaju decenije navodnog prikrivenog kontakta sa neljudskim inteligencijama. U toj priči pojavljuju se elementi koji uključuju tehnologiju nepoznatog porekla, korporativnu eksploataciju, misteriozne artefakte i globalnu reakciju društva koje se suočava sa onim što se u filmu opisuje kao „ontološki šok”.

Centralna poruka filma, kako ga opisuje Ajk, oslanja se na ideju da su nepoznate inteligencije predstavljene u empatičnom svetlu, uz narativ da čovečanstvo mora razviti viši nivo empatije kako bi izbeglo sopstvenu destrukciju.

U svom komentaru, Ajk tvrdi da upravo tu počinje ono što on naziva inverzijom percepcije. Prema njegovom tumačenju, film ne prikazuje realnost, već konstruiše emocionalni okvir u kojem publika prihvata ideju benignih nehumanih sila. On taj proces opisuje kao oblik psihološke operacije, u kojoj se kroz narativ upravlja načinom na koji ljudi osećaju i tumače informacije.

Njegova centralna tvrdnja je da se percepcija ne oblikuje direktnim uverenjima, već kontrolom informacija koje dolaze do publike, a iz toga, kako kaže, proizlazi i ponašanje. U tom okviru, film postaje više od zabave, postaje instrument koji učestvuje u širem pomeranju granica između fikcije i prihvatljive realnosti.

Ajk ide i dalje, tvrdeći da se empatija u savremenim narativima može koristiti kao sredstvo manipulacije. U njegovoj interpretaciji, usmerena empatija prema određenim prikazanim entitetima ili idejama može da dovede do toga da publika prihvati i strukture koje su, po njemu, suštinski štetne ili kontrolisane izvan ljudskog sistema.

Dok Ajk vidi film kao deo dugog kontinuiteta u kojem se oblikuju javna očekivanja o neidentifikovanim fenomenima i potencijalnom „otkrivanju”, šira javnost i filmski kritičari „Disclosure Day” uglavnom opisuju kao visokobudžetnu naučnofantastičnu dramu o kontaktu, istini i moralnim posledicama otkrivanja nepoznatog, uz pozitivne reakcije na glumu i produkciju.

Između ta dva tumačenja ostaje isti razmak kao i uvek u ovakvim slučajevima. Jedno vidi film kao umetničku spekulaciju o mogućem kontaktu. Drugo ga posmatra kao deo šire slike kontrole narativa i oblikovanja percepcije. A granica između te dve interpretacije ostaje otvorena, zavisna od toga gde posmatrač odluči da povuče liniju između fikcije i poruke.